【อัปเดตล่าสุดปี 2026】ไตเติลโกะคืออะไร? อธิบายระบบ ลำดับชั้น และเงินรางวัลของ 7 ไตเติลใหญ่
ไตเติลโกะคือฉายาที่มอบให้ผู้ชนะรายการแข่งขัน โดยสูงสุดคือ 7 ไตเติลใหญ่
ลำดับชั้นเรียงตาม คิเซย์, เมย์จิน, โอซะ, เท็นเก็น, ฮนอินโบ, โกะเซย์, จูดัน และเงินรางวัลแชมป์ก็แตกต่างกัน
บทความนี้จะสรุปคุณลักษณะของแต่ละไตเติล ลำดับชั้น เงินรางวัล วิธีตัดสินผู้ท้าชิง ไปจนถึงไตเติลหญิง
[toc]
ไตเติลโกะคืออะไร|ฉายาสูงสุดของนักโกะอาชีพ
ไตเติลโกะคือฉายาที่มอบให้กับนักโกะที่ชนะเลิศในรายการแข่งขัน (คิเซ็น) นั้นๆ
นักโกะที่ครองไตเติลจะถูกเรียกว่า “ไตเติลโฮลเดอร์” และถือว่าเป็นผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของวงการโกะ
ในประเทศญี่ปุ่น ไตเติลที่ทรงเกียรติที่สุดคือ “7 ไตเติลใหญ่”
แม้ในโชกิจะมีคิเซย์หรือเมย์จินเช่นกัน แต่ “ฮนอินโบ” เป็นฉายาที่มีเฉพาะในโกะเท่านั้น
เป็นการแข่งที่ได้รับความสนใจสูงจนหนังสือพิมพ์หลายฉบับรายงานผลการแข่งขัน
ในส่วนนี้จะอธิบายความแตกต่างระหว่างไตเติลกับรายการอื่นๆ และความหมายของการครองไตเติล
ความแตกต่างระหว่างไตเติลกับรายการแข่งขันทั่วไป
รายการแข่งขันโกะแบ่งใหญ่ๆ ได้เป็น “ศึกชิงไตเติล” และ “รายการทั่วไป”
ศึกชิงไตเติลเป็นรูปแบบที่ผู้ครองไตเติลและผู้ท้าชิงแข่งขันกันแบบ “แมตช์หลายกระดาน (บังโชบุ)”
ส่วนรายการทั่วไปมักเป็นระบบแพ้คัดออก/ไต่ระดับ เพื่อหาผู้ชนะเลิศ
รายการหลักในประเทศ ได้แก่ คิเซย์เซ็น, เมย์จินเซ็น, โอซะเซ็น, เท็นเก็นเซ็น, ฮนอินโบเซ็น, โกะเซย์เซ็น, จูดันเซ็น และทั้ง 7 รายการนี้รวมเรียกว่า 7 ไตเติลใหญ่
ทั้งหมดมักจัดโดยสำนักพิมพ์หนังสือพิมพ์ ฯลฯ และมีเงินรางวัลสำหรับผู้ชนะเป็นจุดเด่น
ความหมายของการเป็นไตเติลโฮลเดอร์
นักโกะที่ขึ้นถึงจุดสูงสุดและคว้าไตเติลในแต่ละรายการ จะถูกเรียกด้วยชื่อไตเติล เช่น “คิเซย์” “เมย์จิน”
สำหรับนักโกะอาชีพ การคว้า 7 ไตเติลใหญ่เป็นเกียรติยศ และนับเป็นหนึ่งในเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
นักโกะที่ได้ไตเติลจะได้จารึกชื่อไว้ในประวัติศาสตร์อันยาวนานของโกะ
7 ไตเติลใหญ่ของโกะคืออะไร?|ลักษณะของแต่ละไตเติล
7 ไตเติลใหญ่ของโกะมี 7 รายการ ได้แก่ คิเซย์, เมย์จิน, โอซะ, เท็นเก็น, ฮนอินโบ, โกะเซย์, จูดัน
ในบรรดานี้ คิเซย์・เมย์จิน・ฮนอินโบ เคยถูกเรียกว่า “3 ไตเติลใหญ่”
แต่ละไตเติลมีผู้จัด (หนังสือพิมพ์) ปีที่ก่อตั้ง และเงินรางวัลแตกต่างกัน
เริ่มจากคิเซย์เซ็น・เมย์จินเซ็น・ฮนอินโบเซ็นที่มีประวัติยาวนาน แล้วจึงแนะนำอีก 4 ไตเติลที่เหลือ
คิเซย์เซ็น
คิเซย์เซ็นเป็นหนึ่งใน 7 ไตเติลใหญ่ ก่อตั้งในปี 1976
จัดโดยโยมิอุริชิมบุน ฯลฯ และในลำดับชั้นของนิฮงคิอินถูกจัดไว้เป็นอันดับ 1
เงินรางวัลแชมป์ 43,000,000 เยน สูงสุดในบรรดา 7 ไตเติลใหญ่
ผู้ท้าชิงจะคัดเลือกผ่านลีก 4 ระดับ S・A・B・C และท้ายสุดตัดสินด้วยแมตช์สามกระดานแบบพิเศษ
แมตช์ชิงไตเติลกับผู้ครองไตเติลเป็นแบบ 7 กระดาน (ชิชิบังโชบุ) เวลาคิด 8 ชั่วโมง
การแข่งขันชิงไตเติลจัดแบบ 2 วัน
ทั้งในนามและความจริง นับเป็นไตเติลสูงสุดของวงการโกะ
เมย์จินเซ็น
เมย์จินเซ็นเป็นหนึ่งใน 7 ไตเติลใหญ่ ก่อตั้งในปี 1974
จัดโดยอาซาฮีชิมบุน ฯลฯ ลำดับชั้นเป็นอันดับ 2 รองจากคิเซย์เซ็น
เงินรางวัลแชมป์ 30,000,000 เยน
ผู้ชนะลีก 9 คนจะได้สิทธิ์ท้าชิงผู้ครองไตเติล
แมตช์ชิงไตเติลเป็นแบบ 7 กระดาน เช่นเดียวกับคิเซย์เซ็น
เวลาคิดในแมตช์ชิงไตเติล 8 ชั่วโมง และเป็นระบบ 2 วัน
“เมย์จิน” เป็นฉายาที่รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยเอโดะว่าเป็นตำแหน่งสูงสุดของวงการโกะ
เป็นไตเติลที่ทรงเกียรติและแบกรับประวัติศาสตร์อันยาวนาน
ฮนอินโบเซ็น
ฮนอินโบเซ็นเป็นรายการที่เก่าแก่ที่สุดในบรรดา 7 ไตเติลใหญ่ ก่อตั้งในปี 1939
จัดโดยไมไนจิชิมบุน ฯลฯ
ชื่อ “ฮนอินโบ” มาจากสำนักตระกูลโกะ “ฮนอินโบ” ในสมัยเอโดะ
เดิมเงินรางวัลแชมป์เคยอยู่ที่ 28,000,000 เยน แต่ตั้งแต่สมัยที่ 79 ลดลงเหลือ 8,500,000 เยน
การลดขนาดรายการส่งผลต่ออันดับในลำดับชั้นของ 7 ไตเติลใหญ่ด้วย
พร้อมกันนั้น ระบบลีกถูกยกเลิก และแมตช์ชิงไตเติลที่เดิมเป็นแบบ 2 วัน ก็เปลี่ยนเป็นตัดสินภายใน 1 วัน
ถึงอย่างนั้น ความทรงเกียรติจากการเป็นไตเติลที่มีประวัติยาวนานที่สุดใน 7 ไตเติลใหญ่ก็ยังไม่เปลี่ยน
อีก 4 ไตเติล (โอซะเซ็น・เท็นเก็นเซ็น・โกะเซย์เซ็น・จูดันเซ็น)
อีก 4 รายการที่เหลือคือ โอซะเซ็น・เท็นเก็นเซ็น・โกะเซย์เซ็น・จูดันเซ็น
ลำดับชั้นคือ โอซะเซ็นอันดับ 3 เท็นเก็นเซ็นอันดับ 4 โกะเซย์เซ็นอันดับ 6 จูดันเซ็นอันดับ 7 โดยเรียงตามเงินรางวัลแชมป์จากมากไปน้อย
โอซะเซ็นก่อตั้งในปี 1952 มีประวัติยาวเป็นอันดับสองรองจากฮนอินโบเซ็นในบรรดา 7 ไตเติลใหญ่
จัดโดยนิกเคอิ (Nihon Keizai Shimbun) ฯลฯ เงินรางวัลแชมป์ 14,000,000 เยน
ผู้ชนะทัวร์นาเมนต์ 16 คนจะได้เป็นผู้ท้าชิง
เท็นเก็นเซ็นก่อตั้งในปี 1974 จัดโดยกลุ่มพันธมิตรหนังสือพิมพ์สามฉบับ ฯลฯ
เงินรางวัลแชมป์ 12,000,000 เยน
จุดเด่นของทัวร์นาเมนต์คือโควตาผู้เข้าแข่งขันที่กว้างถึง 28 คนบวก α
โกะเซย์เซ็นก่อตั้งในปี 1975 เงินรางวัลแชมป์ 8,000,000 เยน
จัดโดยสหพันธ์หนังสือพิมพ์โกะ ฯลฯ เวลาคิดในแมตช์ชิงไตเติลกำหนดไว้ 4 ชั่วโมง ยาวกว่าอีก 3 ไตเติลที่เหลือ
จูดันเซ็นก่อตั้งในปี 1961 จัดโดยซังเคชิมบุน ฯลฯ
เงินรางวัลแชมป์ต่ำสุดใน 7 ไตเติลใหญ่ที่ 6,000,000 เยน แต่ปีที่ก่อตั้งเก่าเป็นอันดับสองรองจากโอซะเซ็น
ลำดับชั้นของไตเติลโกะ
ลำดับชั้นตามลำดับที่นิฮงคิอินลงไว้คือ อันดับ 1 คิเซย์ อันดับ 2 เมย์จิน อันดับ 3 โอซะ อันดับ 4 เท็นเก็น อันดับ 5 ฮนอินโบ อันดับ 6 โกะเซย์ อันดับ 7 จูดัน
ลำดับชั้นนี้เรียงเหมือนกับลำดับเงินรางวัลแชมป์จากมากไปน้อย
ฮนอินโบเคยอยู่อันดับ 3 แต่เมื่อรายการลดขนาด เงินรางวัลแชมป์ลดจาก 28,000,000 เยนเหลือ 8,500,000 เยน ทำให้อันดับเปลี่ยนเป็นอันดับ 5
นอกจากนี้ นอกเหนือจาก 7 ไตเติลใหญ่ ยังมีไตเติลหญิงที่ดำเนินการด้วยระบบของตนเอง
โครงสร้างศึกชิงไตเติลโกะ|ตัดสินกันอย่างไร
ศึกชิงไตเติลโกะดำเนินเป็น 2 ขั้นตอน คือ รอบตัดสินผู้ท้าชิง และแมตช์ชิงไตเติล
เริ่มจากตัดสินผู้ท้าชิงด้วยลีกหรือทัวร์นาเมนต์
จากนั้นผู้ท้าชิงจะพบผู้ครองไตเติลในแมตช์หลายกระดาน และฝ่ายที่ชนะมากกว่าจะได้ครองไตเติล
ผู้ครองไตเติลจะเข้าร่วมตั้งแต่แมตช์ชิงไตเติล จึงอยู่ในสถานะรอผู้ท้าชิงถูกตัดสิน
ต่อไปมาดูทีละขั้นว่า ผู้ท้าชิงตัดสินอย่างไร และรูปแบบแมตช์หลายกระดานเป็นแบบไหน
ขั้นตอนของรอบตัดสินผู้ท้าชิง
คิเซย์เซ็นและเมย์จินเซ็นตัดสินผู้ท้าชิงด้วยระบบลีก
คิเซย์เซ็นเป็นระบบ 4 ระดับ S・A・B・C ส่วนเมย์จินเซ็นเป็นลีก 9 คน อีก 5 ไตเติลที่เหลือตัดสินผู้ท้าชิงด้วยทัวร์นาเมนต์
ทัวร์นาเมนต์แพ้ตกรอบ ทำให้แต่ละกระดานมีความหมายมาก
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน: โอซะเซ็นและฮนอินโบเซ็น 16 คน จูดันเซ็น 20 คน
โกะเซย์เซ็นแข่งกัน 24 คนบวก α เท็นเก็นเซ็น 28 คนบวก α
ฮนอินโบเซ็นเดิมเป็นลีก 8 คน แต่เปลี่ยนเป็นทัวร์นาเมนต์ 16 คน
รูปแบบแมตช์หลายกระดาน (หลายเกม)
**แมตช์ชิงไตเติลจะเล่นแบบ “บังโชบุ” คือแข่งขันหลายกระดาน ** คิเซย์เซ็นและเมย์จินเซ็นเป็นแบบ 7 กระดาน ฝ่ายที่ชนะ 4 กระดานจะได้ไตเติล
อีก 5 ไตเติลที่เหลือเป็นแบบ 5 กระดาน ฝ่ายที่ชนะ 3 กระดานเป็นผู้ชนะ
เวลาคิด: คิเซย์เซ็นและเมย์จินเซ็น 8 ชั่วโมง
โอซะเซ็น・เท็นเก็นเซ็น・ฮนอินโบเซ็น・จูดันเซ็น 3 ชั่วโมง ส่วนโกะเซย์เซ็น 4 ชั่วโมง
ทำไมไม่ตัดสินด้วยเกมเดียว แต่ต้องเล่นหลายเกม?
ถ้าเล่นเกมเดียว ความขึ้นๆ ลงๆ ของฟอร์มหรือดวงอาจชี้ขาดผลได้
เมื่อเล่นหลายเกม ความต่างของฝีมือจะสะท้อนออกมาได้แม่นยำกว่า
ทั้ง 4 ชนะจาก 7 และ 3 ชนะจาก 5 ต่างก็เป็นการชนะให้ได้ “เกินครึ่ง” ก่อน
เงินรางวัลของไตเติลโกะ
สรุปเงินรางวัลแชมป์ของ 7 ไตเติลใหญ่ได้ดังนี้
คิเซย์เซ็น 43,000,000 เยน เมย์จินเซ็น 30,000,000 เยน โอซะเซ็น 14,000,000 เยน เท็นเก็นเซ็น 12,000,000 เยน ฮนอินโบเซ็น 8,500,000 เยน โกะเซย์เซ็น 8,000,000 เยน จูดันเซ็น 6,000,000 เยน
ไตเติลระดับสูงจะมีเงินรางวัลสูงกว่า และลำดับชั้นเชื่อมโยงกับจำนวนเงินรางวัล
ฮนอินโบเซ็นก่อนลดขนาดเคยอยู่ที่ 28,000,000 เยน มากกว่าปัจจุบันเกิน 3 เท่า
เงินรางวัลอาจมีการปรับเปลี่ยน
โปรดตรวจสอบจำนวนเงินล่าสุดได้ที่หน้าแต่ละรายการของนิฮงคิอิน
ไตเติลหญิงของโกะคืออะไร?
ไตเติลหญิงเป็นระบบไตเติลอิสระที่นักโกะหญิงแข่งขันกัน และดำเนินแยกจาก 7 ไตเติลใหญ่
ไตเติลหญิงที่ใช้ระบบแมตช์ชิงไตเติลมี 3 รายการ คือ ศึกหญิงฮนอินโบ ศึกหญิงเมย์จิน และศึกหญิงคิเซย์
ศึกหญิงฮนอินโบก่อตั้งในปี 1981 เป็นไตเติลหญิงที่มีประวัติยาวนานที่สุด
จัดโดยเคียวโดนิวส์และนิฮงคิอิน เงินรางวัลแชมป์ 5,500,000 เยน
แมตช์ชิงไตเติลเป็นแบบ 5 กระดาน เวลาคิด 4 ชั่วโมง
ศึกหญิงเมย์จินก่อตั้งในปี 1988 จัดโดยนิฮงคิอิน
เงินรางวัลแชมป์ 6,000,000 เยน และแมตช์ชิงไตเติลเป็นแบบ 3 กระดาน
ศึกหญิงคิเซย์ก่อตั้งในปี 1997 เงินรางวัลแชมป์ 5,000,000 เยน
เป็นแบบ 3 กระดาน และเป็นการแข่งที่มีความเร็ว โดยไม่มีเวลาคิดและเดินละ 30 วินาที
ศึกหญิงเมย์จินมีการประกาศพักการแข่งขันในสมัยที่ 37 เมื่อเดือนมีนาคม 2026
อย่างไรก็ตาม พบสปอนเซอร์รายใหม่ และมีการประกาศกลับมาแข่งขันอีกครั้งในวันที่ 27 กรกฎาคม
สมัยที่ 38 ใช้ชื่อ “ถ้วยเซ็นงะ・ยานาอุจิ” และเปลี่ยนจากระบบลีกเป็นระบบทัวร์นาเมนต์
นอกจากนี้ยังมีรายการหญิงอื่นๆ เช่น ศึกหญิงโกะที่แข็งแกร่งที่สุดถ้วยเซ็นโค และลีกโกะหญิงญี่ปุ่นที่แข่งขันแบบทีม เป็นต้น
สรุป
7 ไตเติลใหญ่ของโกะคือ คิเซย์・เมย์จิน・โอซะ・เท็นเก็น・ฮนอินโบ・โกะเซย์・จูดัน
ลำดับชั้นเรียงตามจำนวนเงินรางวัล และฮนอินโบเซ็นตกมาอยู่อันดับ 5 จากการลดขนาดรายการ
เมื่อเข้าใจโครงสร้างแล้ว การชมศึกชิงไตเติลจะสนุกขึ้นมาก
เมื่อเข้าใจระบบไตเติลแล้ว ต่อไปลองเล่นด้วยตัวเองดู
PlayGo.gg ให้คุณสนุกกับการเล่นออนไลน์ บทเรียน และโจทย์สึเมะโกะได้ทั้งบนเบราว์เซอร์และแอป
ลองใช้ดูนะครับ/ค่ะ